هدف: هدف مطالعه حاضر شناسایی پاسخ‏ های وانمود در آزمون شخصیتی پنج عامل بزرگ بود. روش: در این مطالعه توصیفی، داده‏ ها با اجرای آزمون‏ های شخصیتی نئو فرم کوتاه به صورت در دسترس در دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی (748 نفر) در دو گروه وانمود (366 نفر) و صادقانه (382 نفر) جمع‏ آوری شد. آزمودنی‏ ها به صورت تصادفی در دو گروه گزینش شدند: آزمودنی‏‎هایی که صادقانه پاسخ دادند و آزمودنی‏ هایی با پاسخ‏ های وانمود. یافته‏ ها: یافته ها با بررسی تفاوت‏ها در میانگین‏ های طبقه، ترکیب گروه های اصلی، نمودارهای آستانه ی انتخاب و احتمالات تأیید گزینه های سؤال توسط طبقه، در بیشتر ابعاد دو طبقه از نمونه‏‏ ها را به عنوان گروه وانمود و صادقانه شناسایی کرد. نتیجه‏ گیری: درنهایت می‏توان گفت که طی 10 سال گذشته، تحقیقات شناسایی پاسخ‏ های وانمود توجه فراوانی در حوزه های ارزیابی به خود جلب کرده اند؛ امّا به نظر می رسد در ارزیابی پاسخ‏های وانمود، جدای از کاربردهای مختصر در مطالعات شبیه سازی، کمبودی نسبی در مطالعات تجربی وجود دارد که می‏تواند دقیقاً توضیح دهد چطور باید ناسازگارهای فردی را شناسایی، تشریح و اصلاح کرد. علاوه بر این، علی رغم چند گزارش اولیه در این زمینه، الگوهای ناسازگاری فردی به ندرت در گزارش های رسمی برای بررسی های آموزشی در مقیاس ‏های بزرگ همچون آزمون‏ های استخدامی کشوری و ارزیابی‏ های روان‏ شناختی ارائه می شوند. ازاین رو، می توان از روش های بررسی آماری نظیر نظریه سؤال – پاسخ و تحلیل عاملی در شناسایی پاسخ های انحرافی و وانمود در آزمون‏ های استخدامی یا ارزیابی های روان‏ شناختی با اهداف ویژه استفاده نمود.

نشانگان وانمودگرایی، افراد موفقی را توصیف می کند که علیرغم موفقیت های عینی خود، نمی توانند دستاوردهای خود را درونی کنند و شک و تردید مداوم به خود و ترس از افشا شدن به عنوان یک کلاهبردار یا شیاد دارند. افراد وانمودگرا با نسبت دادن دقیق عملکرد خود به شایستگی واقعی مشکل دارند (یعنی موفقیت ها را به عوامل خارجی مانند شانس یا دریافت کمک از دیگران نسبت می دهند و شکست ها را به عنوان شواهدی از بی کفایتی حرفه ای خود نسبت می دهند). هدف پژوهش حاضر طراحی و آزمون الگویی از اثر ذهنیت ثابت و ذهنیت فزاینده بر و نشانگان وانمودگرایی با میانجی گری جهت گیری هدف تبحری و جهت گیری هدف عملکردی-اجتنابی و اثر وانمود گرایی بر فرسودگی شغلی ، رفتار شهروندی سازمانی و خلاقیت سازمانی بود. طرح پژوهش توصیفی است. نمونه شامل 251 نفر از کارکنان یک سازمان است که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسش نامه نشانگان وانمودگرایی (Clance & Imes, 1978)، پرسش نامه های ذهنیت ثابت و ذهنیت فزاینده (Dweck, 2000)، پرسش نامه های جهت گیری هدف تبحری و جهت گیری هدف عملکردی-اجتنابی (Midgley et al., 1998)، پرسش نامه فرسودگی شغلی (Maslach & Jackson 1986)، پرسش نامه رفتار شهروندی سازمانی (Organ & Konovsky, 1989) و پرسش نامه خلاقیت سازمانی (Liao et al., 2018) بودند. ارزیابی الگوی پیشنهادی از طریق الگویابی معادلات ساختاری (SEM) و با استفاده از نرم افزارهای SPSS ویراست 24 وAMOS  ویراست 24 انجام شد. جهت آزمودن اثرهای واسطه ای در الگوی پیشنهادی نیز از روش بوت استراپ استفاده شد. یافته های پژوهش نشان دهنده برازش خوب الگوی پیشنهادی با داده ها بوده است. علاوه بر آن اثر ذهنیت ثابت و ذهنیت فزاینده به صورت مستقیم و نیز از طریق جهت گیری هدف تبحری و جهت گیری هدف عملکردی-اجتنابی بر نشانگان وانمودگرایی مورد تأیید قرار گرفت. علاوه بر آن اثر نشانگان وانمودگرایی بر خلاقیت سازمانی ، فرسودگی شغلی و رفتار شهروندی سازمانی مورد تأیید قرار گرفت. با توجه به یافته های به دست آمده می توان گفت که نشانگان وانمود گرایی بالندگی منابع و نیروی انسانی را تضعیف و رفتار شهروندی سازمانی و خلاقیت سازمانی را کاهش و منجر به فرسودگی شغلی می گردد.

زمینه و هدف: تحقیقات نشان داده است که قدرت اجتماعی از بسیاری جهات بر پردازش اطلاعات تاثیر می گذارد و می توان آن را از طریق حرکات یا ژشت های قدرتمند القا کرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر وانمود کردن ژست قدرت بر تغییر آستانه درد گروهی از دانشجویان دختر انجام گرفت. مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل همه دانشجویان دختر دانشگاه اراک در سال تحصیلی 1398-1399 بود، که از این جامعه شصت نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه ژست قدرت بالا (نشستن روی صندلی و قرار دادن پاها روی میز، دست ها را پشت سر قرار دادن و سر را بالا نگه داشتن)، ژست قدرت پایین (نشستن روی صندلی با پا های جفت شده، دست ها بین پا ها و خم کردن سر به سمت پایین) و کنترل قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس عزت نفس روزنبرگ و تکنیک تورنیکه با کمک کاف فشار سنج (جهت سنجش آستانه درد) استفاده شد. پس از اندازه گیری های پیش آزمون و دو دقیقه اجرای ژست ها، بلافاصله پس آزمون انجام شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. ملاحظات اخلاقی: این مطالعه در کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اراک به ثبت رسیده است (کد: IR. ARAKMU. REC. 1399. 276). یافته ها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد وانمود کردن ژست قدرت بالا / پایین بر آستانه درد تاثیر معنادار دارد، به طوری که وانمود کردن ژست قدرت بالا منجر به افزایش آستانه درد و وانمود کردن ژست قدرت پایین منجر به کاهش آستانه درد شده است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده استفاده از ژست های قدرت به عنوان ابزاری ساده در موقعیت های مواجهه با درد، به جهت مدیریت درد یا مکملی برای دارو های ضد درد پیشنهاد می شود.

نگرانی در زمینه وانمود پذیری شاخص های شخصیتی بعد از ظهور آزمون های شخصیتی به وجود آمده است. در این زمینه هدف پژوهش حاضر مقایسه ی رابطه ی ویژگی های شخصیتی و مطلوبیت اجتماعی در دانشجویان با پاسخ های وانمود و صادقانه بود. روش پژوهش حاضر از نوع علی مقایسه ای بود که تعداد 235 دانشجو به صورت در دسترس، پرسشنامه های تحقیق را تکمیل کردند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه صادقانه و وانمود قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها در پژوهش حاضر از پرسشنامه های شخصیتی نئو (1992) و مطلوبیت اجتماعی کراون و مارلو (1960) استفاده شد. یافته ها نشان داد بین ابعاد شخصیتی و مطلوبیت اجتماعی رابطه وجود دارد و این رابطه در بین دو گروه وانمود و صادقانه معنادار نیست؛ بنابراین می توان گفت باید روش هایی را برای کنترل روش شناسی اثر محتمل مطلوبیت اجتماعی در مطالعات با مدل پنج عامل شخصیتی انجام دهیم.

به منظور مطالعه واکنش های صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی ارقام سیب زمینی به کاربرد مواد ضدسرما در دو تاریخ کاشت مختلف، آزمایشی به صورت طرح اسپیلت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اردبیل در دو سال زراعی 98-1397 و 99-1398 اجرا گردید. فاکتورهای مورد بررسی شامل تاریخ کاشت در دو سطح (10 و 20 مرداد ماه )، مواد ضدسرما در دو سطح (محلول پاشی با آب به عنوان شاهد و محلول پاشی با مخلوط اسید آمینه فریزبُن + پتاسیم ) و ژنوتیپ های سیب زمینی در 10 سطح شامل (901375، 901475، 902375، 7-8708، 106-8709، 3-7009، 905675، 26-8707، آگریا و ساوالان) بودند. براساس نتایج بدست آمده، محلول پاشی اسیدآمینه فریزبن توأم با پتاسیم باعث افزایش ارتفاع بوته، وزن غده در بوته، محتوای رنگیزه های فتوسنتزی، ویتامین ث، قندهای محلول، درصد نشاسته غده و درصد ماده خشک غده گردید. بالاترین میزان این صفات در تاریخ کاشت 10 مرداد مشاهده شد. ژنوتیپ 901475 دارای بیشترین وزن غده در بوته (71/811 گرم) و رقم آگریا دارای کمترین وزن غده در بوته (25/497 گرم) بودند. حداکثر ارتفاع بوته، محتوای کلروفیل a، b، کل، ویتامین ث، قندهای محلول و ماده خشک غده مربوط به ژنوتیپ 26-8707 بود. ژنوتیپ های 3-7009 و 26-8707 بالاترین درصد نشاسته غده را به خود اختصاص دادند. براساس این نتایج به نظر می-رسد محلول پاشی با مواد ضدسرما و کاشت در تاریخ 10 مرداد ماه می تواند برای سودمندی تولید سیب زمینی تحت شرایط تنش سرمایی توصیه شود.

گند م یک کالای راهبرد ی محسوب می ‏شود و مکانیزم توزیع آن همواره یکی از مسایل مهم پیشاروی کشورها است. هزینه ‏های توزیع و انبار گند م و تفاوت مواد مغذی موجود د ر گند م های مختلف کشت‏ شد ه، باعث شد ه تا مسئله پیچید ه‏ای د ر مکانیزم عرضه گند م ظاهر شود . این مهم می ‏تواند علاوه بر کنترل هزینه ‏های توزیع، با استفاد ه از اختلاط گند م مناطق مختلف، سطح کیفیت گند م را متعاد ل کند . د ر این پژوهش، سعی می‏ شود با استفاد ه از یک مد ل بهینه‏ سازی عد د صحیح مختلط، مسئله مورد نظر بیان شود . مسئله اشاره ‏شد ه از لحاظ پیچید گی، مسئلۀ سخت محسوب می‏ شود و به همین د لیل، از الگوریتم ابتکاری جستجوی همسایگی بزرگ تطبیقی استفاد ه می‏ شود . تحلیل پاسخ‏ های مسئله که د ر اند ازه کوچک با الگوریتم د قیق حل شد ه ‏اند ، بیانگر این است که همزمانی مسئله ترکیب و مسیریابی باعث می ‏شوند که نقطه بهینه کلی بهبود یابد . همچنین، برای بررسی کیفیت پاسخ‏ های الگوریتم ابتکاری ارائه‏ شد ه، پاسخ‏ های این الگوریتم با پاسخ‏ های الگوریتم د قیق مقایسه شد ه است و نتیجه آن، کارایی مناسب الگوریتم پیشنهاد ی ارائه ‏شد ه است.

مقدمه و اهداف: بازی های حرکتی انفرادی در بهبود جنبه های اولیه نظریه ذهن موثر گزارش شده و برای اثرگذاری روی جنبه های پیشرفته تر، بر طراحی آرمایشات مبتنی بر تعاملات بین فردی تاکید شده است. برای بررسی این فرضیه، تاثیر بازی های حرکتی هدفمند انفرادی و گروهی بر جنبه های مختلف نظریه ذهن در دختران 8 ساله مقایسه شد. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون، 40 دختر با میانگین سنی8/53 سال از 2 مدرسه ابتدایی شهر تهران انتخاب و پس از ارزیابی های مقدماتی به صورت تصادفی در گروه های بازی انفرادی (13 نفر)، بازی گروهی (12 نفر) و کنترل (15 نفر) جای گرفتند. آزمون نظریه ذهن بلافاصله قبل و بعد از دوره آزمایشی (8 هفته، 16 جلسه 60 دقیقه ای) و 1 ماه پس از اتمام دوره تکمیل شد. از تحلیل واریانس عاملی 3 زمان×3 گروه و آزمون های تعقیبی مربوطه در سطح اطمینان 95 درصد برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: بازشناسی عواطف و وانمود (0/001>PS)، درک باور کاذب اولیه (0/001>PS) و سطح کلی نظریه ذهن (0/001>PS) در هر 2 شرایط آزمایشی بهبود معنادار داشت، اما درک شوخی و باور کاذب ثانویه تنها در شریط بازی گروهی بهبود یافت (0/001>P). علاوه براین، نمرات بازشناسی عواطف و وانمود (0/05>PS)، درک باور کاذب اولیه (0/05>PS)، درک شوخی و باور کاذب ثانویه (0/001>PS) و سطح کلی نظریه ذهن (0/001>PS) در پس آزمون و آزمون پیگیری در شرایط بازی های گروهی به طور معناداری بالاتر از بازی های انفرادی بودند. نتیجه گیری: اگرچه بازی های حرکتی انفرادی بر بهبود جنبه های اولیه نظریه ذهن موثر هستند، اما برای تسهیل رشد جنبه های پیشرفته تر نظیر درک شوخی و باور کاذب ثانویه، استفاده از بازی های گروهی تعاملی مشارکتی برای دختران 8 ساله ضروری به نظر می رسد.

پژوهش حاضر، به بررسی واقعیت و کارکرد هویتی که متأثر از فضای دیاسپوری است می پردازد و سعی دارد تا واقع بودن هویتِ هم آمیخته را با خوانشی تطبیقی از مفهوم هم آمیختگی هومی بابا و مفهوم وانمودۀ ژان بودریار، با اتکا به متن و بافتار داستان کوتاه «سنگام»، نوشتۀ مهرنوش مزارعی واکاوی نماید. «سنگام» روایتی است که از منظر فرم، تلفیقی ست از واقعه نگاری و شرح حال نویسی و محتوی آن خاطراتِ آشنایی و دوستی تقریباً یک ساله راوی – زن مهاجر ایرانی- با یک زن هندی در جامعۀ دیاسپوری امریکا را روایت می کند. این پژوهش در بخش های مختلف، با اشاره به فرم متفاوت داستان و شخصیت راوی نشان می دهد که چگونه هویت راوی حاصل از هم آمیختگی، توأمان با وانمود ها ست، وانمود هایی که خود او از طریق نگاه خیره و شیفتگی بصری و تقلید ساخته، به طوری که هویت شالپا، زن هندی را در خود جذب می کند. مضاف بر این کنش ها و در نتیجه آنها، لایه های مختلفی از تکرار و بدل سازی پدید می آید که ماهیت و لایه های وانمود را دوچندان می کند و به آن طوری استحکام می بخشد که نشانه های تجربه هم آمیختگی متزلزل شده و هویت هم آمیخته فرو می پاشد.

داستان انگاری مدل های علمی رویکردی فلسفی است که طبق آن دسته مهمی از پرسش های فلسفی ناظر به مدل ها (مانند چیستی ماهیت مدل، چرایی وجود احکام صادق و کاذب در مدل های علمی و چگونگی دسترسی معرفتی به حقایقی تازه در باره جهان از راه به کارگیری مدل های علمی) از طریق «داستان» انگاشتن مدل ها پاسخ می یابد، بدون اینکه تعهدی هستی شناختی به وجود مدل ها وجود داشته باشد. در این رویکرد فلسفی، «داستان» در معنایی خاص به کار می رود و مشتمل بر نوع خاصی از تخیل است که در آن مشارکت کننده به دلیل حضور چیزی که «اسباب صحنه» نامیده می شود در کنش «وانمود» کردن وارد می شود: او برخی احکام کاذب را صادق می انگارد و در جهان داستانی ساخته شده مشارکت می کند. در این نوشته، پس از تشریح نگاه کندل والتون به مقوله داستان و بازی های وانمودی و تلاش او برای تبیین «استعاره» در همین چهارچوب، با بررسی نقدهای الیزابت کمپ به این نتیجه خواهیم رسید که چهارچوب پیشنهادی والتون برای تشریح و تبیین دسته خاصی از داستان ها و بازی ها، یعنی داستان ها و بازی های استعاری، کفایت لازم را ندارد. آنگاه استفاده کسانی مانند رومن فریگ از چهارچوب نظری والتون برای تحلیل مدل های علمی را بررسی می کنیم و خواهیم دید که ضعف چهارچوب مفهومی والتون در تشریح استعاره عینا خود را در نظام مفهومی فریگ نیز نشان می دهد و این الگو از عهده تبیین مدل های استعاری برنمی آید.